Z książki „Sukces”, Wyd,Jacek Santorski & Co

 „Uczenie się na własnych błędach.

Przebaczyłem sobie to, że w przeszłości popełniałem błędy. Co było to było. Żyję w teraźniejszości i z myślą o przyszłości. Wiem, że miałbym mniejszą swobodę działania i mniejsze szanse na sukces, jeżeli – jak kamień u nogi – ciągnąłbym za sobą ciężar przeszłości. A zatem żegnam się z błędami, które kiedyś zdarzyło mi się popełnić.Wiem, że jestem na tym świecie po to, by uczyć się, by wzrastać duchowo i doświadczać tego, co przynoszą kolejne dni. A więc akceptuję fakt, że błędy to część mojego życiowego repertuaru. Popełniwszy błąd, wykorzystuję go potem, by się uczyć i następnym razem postępować rozważniej. Wiem, że do niczego nie dojdę, jeśli będę bez przerwy krytykował siebie i obciążał poczuciem winy. Teraz potrafię sobie powiedzieć 'myliłem się', bo przyznanie się do błędu wynika z mojej chęci zmiany starych nawyków i chęci nauczenia się czegoś nowego.”

O ile prostsze i przyjemniejsze jest nasze życie, gdy przyznajemy sobie prawo do popełniania błędów. Nie popełnia ich tylko ten, kto nic nie robi...