Emisja głosu jest bardzo ciekawym i złożonym zagadnieniem. Obejmuje wiele kwestii i problemów, które w tej części serwisu będą stopniowo wyjaśniane. A o tym, co kryje się za hasłem emisja głosu dowiesz się w tym artykule, który jest wprowadzeniem do całego działu poświęconego temu zagadnieniu w Czytelni .

Sposoby pojmowania zagadnienia.

W najprostszych słowach emisja głosu to proces jego wytwarzania i wyprowadzania na zewnątrz w mowie i w śpiewie. Kiedy się bliżej temu zagadnieniu przyjrzymy, dostrzeżemy jak wiele skomplikowanych czynności zachodzących niemal jednocześnie składa się na ten proces. Do czynności tych należą: oddychanie, fonacja, rezonans i artykulacja.

Naukowo zagadnienie to definiowane jest przez różnych autorów w następujący sposób- emisja głosu:

• to proces tworzenia i osadzania głosu w mowie i w śpiewie;

• to skoordynowana czynność oddychania, fonacji, rezonansu i artykulacji,

• to wydobywanie głosu przy udziale drgań strun głosowych, pracy mięśni wdechowo- wydechowych, artykulacji głosek i rezonansu przestrzeni rezonacyjnych- klatki piersiowej, krtani, gardła, jamy ustnej i jam czaszki;

• jest zespoleniem czynności fonacyjnych, artykulacyjnych i oddechowych w połączeniu z funkcją rezonansową komór rezonansowych części twarzoczaszki, krtani, klatki piersiowej;

• to właściwe kształtowanie, ustawianie, wydobywanie, emitowanie głosu mówionego lub śpiewanego;

• to nauka wydobywania głosu polegająca na skoordynowanej pracy aparatu głosowego i mięśni oddechowych w celu uzyskania rezonansu;
  

• to nauka, w zakres której wchodzą wszystkie problemy związane z procesem wydobywanie głosu zgodnie z prawami fizjologii oraz wymogami estetycznymi: sprawność mięśni wdechowo- wydechowych, praca mięśni krtani, praca narządu artykulacyjnego, zdolność wysyłania impulsów ruchowych z odpowiednich pól kory mózgowej do mięśni krtani (głównie do strun głosowych);

• to sztuka oddziaływania na ucznia, na jego psychikę, wyobraźnię muzyczną, na wszystko co jest związane z procesem wydobycia głosu.
  

Ruch, intelekt i psychika.

Emisja głosu, co należy podkreślić, jest czynnością intelektualną i ruchową. To znaczy, że tworzenie dźwięku nie polega tylko na mechanicznym działaniu poszczególnych narządów i mięśni. Intelektualny charakter emisji głosu oznacza, że jest ona świadomą i celową czynnością uzależnioną od naszego układu nerwowego. Układ nerwowy stanowi jej źródło i umożliwia świadomą koordynację pracy mięśni oraz ruchów wykonywanych w czasie tworzenia dźwięków.

Emisja głosu opiera się na pracy poszczególnych mięśni. Ucząc się emisji głosu poznajemy i przyswajamy sobie nowe odruchy. Tworzymy nowe nawyki głosowe. Uczymy się nowych sposobów pracy mięśni oraz ich koordynacji, a także utrzymania i regulacji odpowiedniego stanu ich napięcia i rozluźnienia. Regularne i świadome oraz zgodne z fizjologią ćwiczenia mięśni pozwalają opanować tę sztukę, a przede wszystkim umiejętność koordynacji wszystkich czynności składających się na emisję głosu.

Świadomą i systematyczną pracą dochodzimy do automatyzmu w wykonywaniu czynności wchodzących w zakres tworzenie głosu. Koordynacja dokonuje się w centralnym układzie nerwowym, dlatego świadomość wykonywanych ćwiczeń jest tak istotna. Mechaniczne wykonywanie ćwiczeń głosowych bez udziału świadomości i bez konkretnego celu prowadzi do błędów emisyjnych oraz utrwalania złych nawyków.