Metoda Feldenkraisa jest metodą poznania i rozwoju, zwiększenia świadomości siebie poprzez ruch. Już sam ten fakt jest kluczowym w każdym procesie, w którym chcemy podnosić jakość tego co robimy na wyższy poziom.

Emisja głosu jest działaniem fizycznym, co oczywiście nie znaczy, że inne aspekty naszego funkcjonowania nie wpływają na to jaki dźwięk z siebie wydajemy. Wiadomo, że różne stany emocjonalne będą wpływać na to jakim głosem się komunikujemy oraz utrzymywanie się pewnych stanów na trwale kształtuje głos – tak jak i każdy inny sposób ekspresji. Ale samo tworzenie dźwięku, wydobywanie z siebie głosu jest czynnością fizyczną. Mam tu na myśli to, że angażujemy do tego aparat głosu, nierozerwalnie połączony z mięśniami kręgosłupa, głównie szyjnego, oraz klatki piersiowej, oddech z całą swoją obudową czyli mięśniami oddechowymi, pojemnością płuc, ruchomością przepony, stopniem rozprężenia klatki piersiowej uzależnionej od ruchomości żeber, kręgosłupa i obojczyków. Zatem to, w jaki sposób angażujemy swoje ciało będzie miało wpływ na to jaki dźwięk z siebie wydobywamy. Oczywiście, aby świadomie wpływać na jakość głosu potrzebna jest świadomość ciała, poszczególnych jego części oraz tego jak te części składają się na całość i jak wpływają na siebie wzajemnie.

Ćwiczenia Metody Feldenkraisa stwarzają warunki, w których mamy okazję doświadczyć naszego ciała w nowy sposób. Dostarczyć sobie nowych bodźców a jednocześnie nauczyć się nowych sposobów poruszania, kontrolowania swojego ciała z ciągłym zwiększaniem swojej świadomości, która jest nieodłącznym elementem tego procesu. Profesor Antoni Kępiński powiedział, że z biologicznego punktu widzenia świadomość jest miarą rozwoju. Zetem rozwój (także głosu) jest nierozerwalny z rozwojem świadomości. Feldenkrais nazwał swoje ćwiczenia „Awareness Through Movement” czyli świadomość poprzez ruch. Czyli jakby celem (albo przynajmniej jednym z wielu celów) tych ćwiczeń jest zwiększenie świadomości.

Jak to się odbywa  praktycznie?

Zajęcia ruchowe mogą mieć formę indywidualną – dostosowaną do potrzeb i możliwości, celów i motywacji danej osoby, lub formę grupową. W tej drugiej nauczyciel nie demonstruje ruchu ale prowadzi ćwiczenia poprzez słowne instrukcje. Pozwalając na dużą swobodę w wykonywaniu ruchu, każdy odkrywa ruch we własnym zakresie, tempie. Zajęcia tzw. lekcje ruchowe odbywają się głównie w pozycji leżącej, trwają około 50 – 60 minut a uczestnicy są ubrani wygodnie. Oczywiście dość precyzyjnie określa się pozycję ciała i to jaki ruch się wykonuje ale wewnątrz tych ograniczeń mamy dużą swobodę na eksperymenty. Pozwala to każdemu sięgnąć do tzw pierwotnego procesu uczenia się, który jest naturalny i przeważający u dzieci, zanim pójdą do szkoły i nie zastąpią tego pierwotnego procesu, wtórnym opierającym się głównie na uczeniu pamięciowym i naśladowaniu. Ten drugi jest również  konieczny, zwłaszcza we współczesnym świecie ale niestety często wypiera całkowicie ten pierwotny. Powoduje to, że tracimy kontakt ze sobą samymi i stajemy się mniej wrażliwi na sygnały płynące z ciała. Zatem w Feldenkraisie powracamy do tego etapu gdzie poznawanie i odkrywanie jest oparte na eksperymentowaniu, na ciągłym szukaniu, wsłuchiwaniu się w swoje ciało i podążaniu za jego sygnałami. Dajemy sobie dużo miejsca na błędy, traktując je jako przyjaciela pomocnego w uczeniu się.