Taka zabawa z ruchem oczywiście prowadzi do opanowania konkretnych umiejętności ruchowych, których efektem jest lepsza postawa ciała, swobodniejszy i łatwiejszy sposób poruszania się. Feldenkrais zaobserwował, że ludzie poruszają się zgodnie z obrazem swojego ciała (będącego częścią mapy świata, którą tworzą sobie w procesie wychowania i dorastania). Obraz ten z czasem staje się zdeformowany i nieaktualny. Zatem poruszamy się zgodnie z mapą ciała, która odbiega od mapy określonej przez anatomiczną strukturę. Wiąże się to ograniczającymi nawykami ruchowymi, które gdy powtarzane prowadzą do nadmiernego zużycia struktury ciała i często też do dolegliwości bólowych. Zatem ćwicząc Feldenkraisa często konfrontujemy się z naszymi nawykami ruchowymi, przyzwyczajeniami i tzw „oczywistościami” ruchowymi. A jak powiedział Alosza Awdiejew „w poznaniu przeszkadza nam tak zwana oczywistość”. Wiele takich oczywistości kreuje poza naszą świadomością to co wydaje nam się, że kreujemy świadomie i celowo.

Prosty przykład nawyku ruchowego to splecenie dłoni. Spleć dłonie i poczuj i zobacz jak  są splecione. Który kciuk jest na wierzchu? Teraz spleć je odwrotnie, przekładając wszystkie palce o jeden. Zapewne czujesz ten sposób zupełnie inaczej. Tak jest z wieloma rzeczami, ruchami i działaniami. Są poza naszą świadomością i kontrolą.

Ćwicząc Metodę Feldenkraisa zmniejszamy przepaść między obrazem ciała a jego strukturą. Uzupełniając luki w tym pierwszym tworzymy coraz bardziej aktualną mapę ciała, zbliżamy się do ruchu optymalnego określanego przez nasze anatomiczne uwarunkowania. Feldenkrais kładzie nacisk na świadomość i jakość tego co się robi, bardziej niż na to co się robi.  Zwiększona świadomość wraz z nabytym nowym repertuarem ruchowym daje nam możliwość dużo większej kontroli tego co robimy. Feldenkrais mawiał, ”że ta metoda jest po to żeby było nam w życiu robić łatwiej i lżej to co robić chcemy i lubimy”. A zatem czy lubimy pływać, grać na skrzypcach, jeździć konno, ćwiczyć jogę czy śpiewać czy też gotować to ta metoda daje nam narzędzia do tego, żeby robić to bardziej świadomie, z mniejszym obciążeniem organizmu, z większą różnorodnością, kreatywnością, radością, swobodą i lekkością. Czego też Państwu z całego serca życzę.

Jacek Paszkowski