Chrypka (raucedo) jest określeniem stosowanym do opisania zmiany głosu. Mówiąc o chrypce mamy na myśli przede wszystkim zmiany dotyczące barwy głosu. Staje się on wówczas niższy, twardy, ostry, bezdźwięczny, skrzeczący, posiada nieczystą intonację.

Chrypka jest osłabieniem głosu aż do całkowitego bezgłosu. W rzeczywistości jest zjawiskiem akustycznym, które powstaje wskutek nieprawidłowej wibracji fałdów głosowych lub szmeru powietrza nieregularnie przepływającego przez głośnię. Podczas chrypki następuje niezupełne domykanie się fałdów głosowych; gdy powietrze częściowo uchodzi przez niedomkniętą głośnię w głosie pojawia się domieszka szumu, z którego powstaje chrypka. Gdy fałdy głosowe drgają z różną częstotliwością; wówczas każdy z nich wytwarza inną falę akustyczną. Ich interferencja prowadzi do powstania nowej fali dźwiękowej o nieprawidłowym rytmie i regularności, która powoduje chrypkę. Jej powodem może być również nagromadzenie śluzu na wiązadłach głosowych.

Chrypka jest najczęstszym objawem zmian chorobowych w obrębie krtani- jej błony śluzowej, mięśni, nerwów i stawów oraz jej zmian czynnościowych. Może również towarzyszyć zaburzeniom pozakrtaniowym i być wyrazem schorzeń o charakterze ogólnym jak również zaburzeń emocjonalnych i psychicznych.

Chrypka występująca w związku z przeziębieniem jest nieszkodliwa, chyba, że osoba nią dotknięta pracuje głosem; wówczas często uniemożliwia czasowe wykonywanie zawodu.
Tego rodzaju chrypka nie powoduje powikłań, ale w czasie jej trwania należy oszczędzać głos (absolutnie nie mówić szeptem! Należy mówić cicho i dźwięcznie, bowiem szept bardzo obciążą narząd głosu).

Uporczywa i długo utrzymująca się chrypka, której nie towarzyszą inne objawy wskazuje na obrzęk fałdów głosowych lub niewydolność mięśnia głosowego. Może świadczyć również o przewlekłym zapaleniu krtani. Wówczas należy jak najszybciej udać się do lekarza foniatry.

Czynniki sprzyjające wystąpieniu chrypki:

• nadmierne obciążenie narządu głosowego związane z wysiłkiem głosowych,
• zbyt długie i głośne mówienia lub krzyczenie,
• praca głosem w nieodpowiednich warunkach (np. zbyt mała wilgotność pomieszczenia, zanieczyszczenia powietrza),
• nabrzmienie fałdów głosowych,
• zaburzenia i nieprawidłowości krtaniowe,
• zmiany organiczne fałdów głosowych,
• guzki i niedowłady mięśni krtani,
• palenie papierosów,
• nadużywanie alkoholu ,
• zapalenie krtani spowodowane infekcją,
• alergie,
• refluks żołądkowo-przełykowy (zarzucanie treści żołądkowej do przełyku, a potem do gardła i krtani),
• choroby tarczycy,
• choroby neurologiczne,
• zażywanie leków sterydowych w postaci wziewnej.

Leczenie zależy od podłoża dolegliwości. Jeśli chrypka jest wynikiem schorzeń krtani lub innych chorób należy poddać się zaleceniom lekarza.

We własnym zakresie chrypkę związaną z przeziębieniem można łagodzić stosując tabletki do ssania, roztwór soli emskiej, inhalacje, płukanie gardła naparem z szałwii, rumianku. Ważne jest przyjmowanie większej ilości płynów (woda niegazowana, siemię lniane, herbatka rumiankowa), unikanie ostrych potraw, palenia papierosów, alkoholu oraz klimatyzacji. Pomocne jest używanie nawilżaczy powietrza i wietrzenie pomieszczenia.