Guzki fałdu głosowego (nodulus chordae vocalis)

Guzki fałdu głosowego potocznie nazywamy guzkami krzykaczy, guzkami śpiewaczymi. Są to małe, okrągłe twory wielkości główki szpilki (osiągają do 2-3 mm średnicy), zlokalizowane na brzegu fałdu głosowego w 1/3 przedniej jej długości. Guzek może być pojedynczy, ale zwykle występuje drugi, położony symetrycznie.

W pierwszym stadium rozwoju są to guzki miękkie, które nieleczone ulegają stwardnieniu i przechodzą w guzki twarde.

GUZKI RZEKOME – są tworami miękkimi, które nie różnią się barwą od barwy błony śluzowej, ustępują pod wpływem zachowania milczenia przez kilka dni, leczenia foniatrycznego oraz dzięki poprawie techniki posługiwania się głosem.

GUZKI PRAWDZIWE- guzki twarde, zbite twory, barwy białawej, jaśniejszej niż błona śluzowa fałdów; ich powstanie jest poprzedzone powstaniem guzków rzekomych lub  zwiastunów w postaci nitki śluzu rozpościerającej się  między fałdami głosowymi w miejscu dla nich typowym.

Przyczyny powstawania guzków głosowych.

Guzki głosowe powstają jako skutek nadmiernego zwierania się fałdów głosowych w miejscu ich największego zwarcia. Są następstwem przeciążenia narządu głosowego- nadmiernego wysiłku głosowego oraz kompensacji zaburzeń w mechanizmie tworzenia głosu. Wynikają również ze zmęczenia krtani i zaburzeń głosu na skutek przewlekłego podenerwowania, które wywołuje nadmierne napięcie mięśni karku, szyi i krtani.

Czynniki przyczyniające się do powstania guzków głosowych:

• niewłaściwa emisja głosu, jej intensywność i długotrwałość;
• niewłaściwa, zbyt wysoką częstotliwość głosu;
• forsowanie głosu o dużym natężeniu,
• mowa i śpiew nieodpowiednich warunkach środowiskowych,
• ostre i przewlekłe zapalenie krtani,
• zmiany hormonalne,
• hipotonia (zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych ) i niewydolność narządu głosowego,
• niedomoga koordynacyjna (wrodzona niewydolność narządu głosowego, jego łatwe wyczerpywanie się przy stosunkowo niewielkim obciążaniu pracą głosem).
  

Powstają głównie u śpiewaków, mówców, nauczycieli. Przede wszystkim dotyczą kobiet, co związane są z emisją wysokich dźwięków. Mogą także powstać już u małych, krzykliwych i nerwowych dzieci (kobiety i dzieci mówią wyżej niż mężczyźni). Chłopcy chorują najczęściej między 5 a 14 rokiem życia. Powstaniu guzków sprzyja również okres mutacyjny, zwłaszcza w przypadku młodzieży śpiewającej w tym czasie w chórze.