Ciało, czyli kto?

Ciało to część nas, to również część tego, co nazywamy naszym „ja”, chociaż tę drugą prawdę trudno nam zaakceptować. A to właśnie poprzez ciało istniejemy i możemy działać w otaczającej nas rzeczywistości. To, jak 'używamy' naszego ciała wskazuje na to, na ile jesteśmy w nim obecni i jak odnajdujemy się w świecie, w relacjach z ludźmi. Im więcej w nim energii i im żywsze jest ciało, tym większa jest nasza obecność w świecie.
Ciało to także odzwierciedlenie naszych emocji, przeżyć i napięć, zwierciadło urazów, wzorców myślowych, wewnętrznych konfliktów oraz nierozwiązanych problemów zastygłych w ciele. To skarbnica zawierająca opowieść o naszym życiu. W konstrukcji ciała od najmłodszych lat zapisuje się to, co dobre i to, o czym wolimy zapomnieć. Postawa ciała, gesty, sposób poruszania się ujawniają również nasz stosunek do życia i to, na ile przyznajemy sobie prawo do istnienia. Twój brzuch to miejsce, w którym spotykają się fizyczny i psychiczny aspekt istnienia. To ośrodek scalający to co cielesne z tym, to duchowe i umysłowe. „Twój umysł i ciało połączone są tak zwaną pętlą cybernetyczną. To znaczy, że każda myśl wpływa na samopoczucie fizyczne, a zachowanie ciała ma sposób myślenia. Ujmując rzecz prosto, jedno zawsze oddziałuje na drugie.”(P.McKenna). Możemy zatem poprzez jedno oddziaływać na drugie. Możemy poprzez zmiany w ciele (np. zmianę postawy, sposobu oddychania, rozluźnienie) dokonywać zmian w naszym zachowaniu i postrzeganiu. To potężne narzędzie i dar, który otrzymaliśmy. Do tego potrzebna jest również świadomość własnego ciała, która zaczyna się od nawiązana z nim nici porozumienia.

Odbudować utracony kontakt

Faktem jest, że większość z nas ma niewielką, jeśli nie żadną, świadomość własnego ciała. Wystarczy przyjrzeć się ludziom i tym, jak czują się we własnym ciele, w jaki sposób stoją, chodzą, oddychają. Łatwo zauważyć brak spójności między tym, co mówią, a jak wyraża ich własne ciało. Widoczne jest też rozszczepienie między poszczególnymi częściami ciała i rzucające się w oczy miejsca szczególnych napięć. Brak świadomości ciała jest wyrazem tego, że uciekamy od przeżywania własnych uczuć, jest wyrazem tłumienia tego, co w jakiś sposób może okazać się bolesne lub trudne.

Ciało wysyła nam sygnały. Niektóre z nim możemy łatwo odczytać, bo wiążą się z bólem. Częściej ignorujemy komunikaty, które otrzymujemy od ciała zanim pojawi się ból. Ciało nieustannie do nas mówi, wystarczy chcieć go posłuchać. To mądry przyjaciel, wspaniały doradca. Będzie nam dobrze służyć służyć, jeśli będziemy respektować jego potrzeby.Jeśli uświadomisz sobie własne ciało i nawiążesz z nim kontakt przez większą wrażliwość na jego sygnały, dotrzesz do uczuć czy urazów, które w nim zastygły.  Jeśli nazwiesz te uczucia, pozwolisz im wybrzmieć, wyśpiewasz je, ciało i umysł oczyszczą się. Im lepiej kontaktujesz się z własnym ciałem, tym bardziej odkrywasz własny potencjał i własne umiejętności radzenia sobie z tym, co było, jest i będzie. Poznając się we własne ciało lepiej poznajesz samego siebie i swoje myśli. Docierasz do źródeł utartych wzorców myślowych, zachowań i przekonań. Zaczynasz rozumieć motywy własnego postępowania. Odkrywasz blokady i zahamowania oraz to, jak stłumione uczucia odbijają się na Twoim głosie. Odkrywasz też własne zasoby i emocje, którymi możesz nasycić swój głos. Poznając lepiej siebie poprzez ciało, jesteś także w stanie w pełni otworzyć się na drugiego człowieka.
Ciało pozbawione zakazanych (stłumionych) sfer będzie zdrowsze i wypełnione większą ilością energii. Odczujesz różnicę także w posługiwaniu się głosem. Miejsca napięć rozluźnią się, Twój oddech będzie pełniejszy, a fala dźwiękowa będzie poruszać się swobodnie przez całe ciało.