Mówienie czy śpiewanie, choć może się tak wydawać, nie jest jedynie efektem czynności fizjologicznych i zjawisk akustycznych. Tworzenie głosu to także czynność o charakterze psychicznym. Głos to nie tylko narzędzie słownej komunikacji czy artystycznego wyrazu. Głos odzwierciedla uczucia, emocje, siły witalne, myśli i doświadczenia człowieka. Nasz głos to parabola naszej duszy.

Co zobaczymy gdy spojrzymy na własny głos z innej perspektywy- z perspektywy osoby, która posługuje się głosem?

Dźwięk tworzymy, wydobywamy, wydajemy.

Tworzymy. Oznacza to, że dajemy mu życie, gdyby nie my- nie istniałby.

Wydobywamy. Sugeruje to, że sięgamy do wnętrza, do miejsca, z którego wyniesiemy go na światło dzienne.

Wydajemy, czyli oddajemy innym.

To bardzo proste porównanie wskazuje, jak wielka jest nasz rola, rola naszej osobowości, uczuć, przeżyć w tworzeniu głosu.

Nasz głos jest odbiciem nas samych. Jest przedłużeniem naszej osoby. Jest jej obrazem.

Gdybyśmy ograniczyli pojmowanie głosu jedynie do współdziałania mięśni i narządów, to otrzymalibyśmy bardzo ubogi obraz. Bo to nasza osobowość, charakter, temperament i nasze emocje nadają mu szczególny koloryt. Ten koloryt decyduje o tym, że każdy z nas posiada niepowtarzalny dar. To właśnie te elementy są twórczym pierwiastkiem w naszych głosach. Dają naszym głosom życiową energię. A więc to my dajemy życie naszym głosom. My decydujemy, świadomie lub nie, o tym, jak brzmi nasz głos.

Wydobywanie głosu łączy się z sięganiem do wnętrza- do centrum naszej energii, uczuć i emocji. Jest to element nieodłączny, obecny w tym procesie głównie poprzez oddech.

Dlatego jeśli wsłuchamy się w czyjś głos możemy intuicyjne wyczuć jego nastrój, napięcie, ocenić jego stan psychofizyczny czy odczytać szereg informacji, które przekazuje poza słowami.

Głos jest nośnikiem naszych emocji. Nie da się tego wykluczyć. To one poruszają dusze innych ludzi i sprawiają, że słuchając kogoś/ czyjegoś głosu, przechodzą nas przysłowiowe ciarki lub reagujemy w określony sposób. Nawet jeśli udajemy kogoś, kim nie jesteśmy, kiedy chowamy się za maską, to emocje są w głosie obecne.