Oprócz obrazu samego siebie „zaprogramowanego na sukces” potrzebujemy również wyobraźni, wizji tego, do czego dążymy. Konieczne są także nowe nawyki, umiejętność uczenia się na własnych błędach oraz duchowy lifting.

Wyobraźnia

Oprócz obrazu samego siebie „zaprogramowanego na sukces” potrzebujemy również wyobraźni, wizji tego, do czego dążymy. Wyobraźnia kieruje naszym postępowaniem. Działamy i analizujemy nasze zachowanie zgodnie z wyobrażeniem jakie mamy o sobie i o naszym środowisku. Być może nie doceniamy siły wyobraźni, ale dzięki jej potędze możemy dokonać niezwykłych czynów i osiągnąć to, co tej pory pozostawało w sferze odległych marzeń.

Wyobraźnia daje nam możliwość przećwiczenia tego, co chcemy osiągnąć, przygotowania sposobów i środków za pomocą których chcemy zrealizować nasze cele. Zanim wykonany konkretne działanie musimy wykreować w wyobraźni to, kim chcemy być, musimy zobaczyć i odczuć siebie w nowej roli.

Ćwiczenie w wyobraźni jest równoznaczne z rzeczywistym ćwiczeniem, ponieważ nasz układ nerwowy nie jest w stanie odróżnić doświadczenia rzeczywistego od tego, które jest wyobrażeniem. Każdą umiejętność, którą chcemy wypracować możemy ćwiczyć w wyobraźni.

Choć wykorzystywanie wyobraźni może być odbierane jako oszukiwanie siebie, to w rzeczywistości jest poszukiwaniem swojego prawdziwego ja, odkrywaniem fałszywych przekonań – tego, co nie pozawala nam cieszyć się życiem i staje na drodze naszych celów. Nasze zachowania i uczucia są wynikiem zakorzenionych w nas przekonań. Stając się ich więźniami, ograniczamy siebie. Aby się z nich wyzwolić, musimy zapytać samych siebie dlaczego jest coś, co nas powstrzymuje przed wyrażaniem siebie, dlaczego nie jesteśmy w stanie zrobić tego, co pragniemy oraz czy przekonania te opierają się na faktach czy na jakiś błędnych wnioskach lub nieadekwatnych opiniach. Odpowiedzi na te pytania powinny dać nam obraz tego, co hamuje nasze możliwości.

Tak więc zaczynamy od świadomej myśli, wyboru celów, które z pomocą wyobraźni i w zgodzie z obrazem samego siebie realizujemy.

Nowe nawyki

„Nasze nawyki to ubrania naszej osobowości. Nie są dziełem przypadku czy zbiegu osobowości. Nosimy je, bo są dopasowane.” Każdy nawyk jest zgodny z naszym obrazem siebie i osobowością. Nawyki i obraz samego siebie tworzą jedno ogniwo. Jeśli zmienimy którąś z jego części, zmieni się pozostała.

Nasz świadomy wysiłek i pozbywanie się starych nawyków powoduje, że obraz samego siebie „wyrasta ze starych nawyków i dopasowuje się do nowych.” Możemy więc zmieniać nasze nawykowe postawy, emocje i przekonania. Możemy tworzyć nowe nawyki – nawyk szczęścia i sukcesu.