Czarować i uwodzić głosem chcemy nie tylko płeć przeciwną. Chcemy, by ludzie słuchali tego, co mówimy, przyjmowali nasze argumenty, dawali się przekonać do naszych racji czy odpowiedzieli na nasze prośby i potrzeby. Pragniemy uznania i pewności, że nasze zdanie się liczy...

Bywa, że pod wpływem wychowania, otoczenia, w którym dorastamy, chorób, doświadczeń i wielu innych czynników gubimy najbardziej zgodne z naszą osobowością, charakterem czy temperamentem brzmienie. 

Barwy, które nas otaczają mają ogromny wpływ na nasze samopoczucie, zachowanie. Mogą dodawać energii lub ją zabierać. Mogą nas wzmacniać, zachęcać do działania, pobudzać lub uspokajać. Często pomagają uwolnić się od stresów, napięć, Odpowiedni ich dobór ułatwia odzyskanie harmonii i równowagi życiowej. Mogą też wywołać uczucia negatywne, rozdrażniać, osłabiać, zabierać pewność siebie. Kolor ma znaczenia, zwłaszcza, że kolory towarzyszą nam zawsze i wszędzie.

Dlaczego jedni porywają nas swoim śpiewem? Dlaczego głosy niektórych ludzi budzą tak wiele pozytywnych emocji, przyjemnych doznań? Jak to się dzieje, że niektórych ludzi nie jesteśmy w stanie słuchać i po chwili wyłączamy naszą uwagę? Skąd bierze się monotonne mówienie? To wszystko wypływa z naszego wnętrza i jest wynikiem tego, czy potrafimy podzielić się naszą wewnętrzną energią.

Bądź sobą zawsze, a zwłaszcza, kiedy uczysz się pracować głosem, rozwijasz go. Bądź sobą, gdy występujesz i śpiewasz. Bądź sobą i słuchaj siebie. Bądź sobą zawsze lub tak często jak się da ;)

Głos powinien być naszą najlepszą wizytówką.  Zapominamy, że może być źródłem osobistej siły. Potrafi przecież w kilka chwil przekazać całą prawdę o nas. Codziennie używamy głosu, który jest mieszaniną społecznych doświadczeń, naszego dojrzewania i adaptowania się do życia w grupie. Gdy się mu bliżej przyjrzymy, możemy odkryć, że ten głos nie jest spójny z tym, kim jesteśmy.

Radości można nauczyć się, można opanować umiejętność jej wyrażania, choć właściwie nauka ta będzie powrotem do tego, co mamy w sobie, z czym przychodzimy na świat, a co niestety niektórym z nas udaje się zgubić, od czego udaje się odwrócić.

Jak opisać radość? Czy to głośny śmiech, euforia, podskoki jak najwyżej się da, niekontrolowane wybuchy szczęścia, upajanie się pozytywnymi emocjami? A może radość to błysk w oku, dyskretny uśmiech Mony Lisy albo tylko ciepłe odczucia w okolicy serca?

Aby wzbudzić w sobie umiejętność cieszenia się i doznawania radości, aby ją pielęgnować, ćwicz. Zobaczysz, że wkrótce stanie się to Twoim nawykiem.

Radości można nauczyć się, można opanować umiejętność jej wyrażania, choć właściwie nauka ta będzie powrotem do tego, co mamy w sobie, z czym przychodzimy na świat, a co niestety niektórym z nas udaje się zgubić, od czego udaje się odwrócić.