Dyskutując o śpiewaniu, musimy zdać sobie sprawę, że znajdujemy się w niekorzystnym położeniu. Nie jesteśmy w stanie zajrzeć do wnętrza naszego ciała, aby zobaczyć, w jaki sposób pracują nasze struny głosowe; możemy jedynie czuć ich działanie. Aby lepiej zrozumieć rozważane kwestie, wypróbować je, poczuć jak pracują i by móc właściwie ćwiczyć, przedstawmy to obrazowo w następujący sposób: skoro nie możemy zobaczyć pracy strun głosowych, musimy wyobrazić sobie jak naprawdę funkcjonują. Z tego też powodu mamy tak wiele technik wokalnych we współczesnym świecie (np. legit, pop belt, belt gospel, pop legit, itd.). Nauczyciele śpiewu starają się opisywać to, co sami czują, a my usiłujemy zrozumieć to, co oni opisują, następnie próbujemy zastosować w naszych głosach to, co myślimy, że oni nam opisują.

    Ta reprodukcja dźwięku wydanego przez inną osobę jest trudna i frustrująca. By to jeszcze lepiej zilustrować, wykonajmy taki eksperyment: opiszmy jak smakuje sól tak, aby nie użyć słowa słona. Kiedy raz skosztuje się soli, wszystko, co zostaje do powiedzenia, to słowo „sól” i już dokładnie wiadomo o czym mówimy. Jeśli jednak nigdy nie skosztowało się soli, to trudno wytłumaczyć jak ona smakuje. Dlatego właśnie zdania typu: „śpiewaj na maskę”, „śpiewaj na oddechu”, „śpiewaj z przepony”, „daj więcej podparcia”, itd., są błędnym sposobem opisywania jak należy śpiewać. I nie mają najmniejszego sensu, dopóki faktycznie nie doświadczymy tych odczuć.

    Ponieważ nie jesteśmy w stanie opisać wszystkiego, co dzieje się wewnątrz naszego ciała podczas śpiewania, skupiamy się na zagadnieniach, które możemy obserwować: na oddechu, prawidłowym umiejscowieniu samogłosek, ułożeniu krtani, ciśnieniu powietrza, rezonansie, etc. I mimo, iż każdy z tych czynników jest ważny, ciągle jeszcze nie odpowiedzieliśmy sobie na główne pytanie: co stanowi istotę śpiewania?   

    Co jest tym najważniejszym elementem? Uważam, że jest to domknięcie strun głosowych! Oddychanie, umiejscowienie samogłosek, ułożenie krtani, kompresja, itd. same w sobie są bezwartościowe jeśli nie prowadzą do efektywnego połączenia strun głosowych. Każda technika, która nie skupia się na odpowiednim ustawianiu strun głosowych, poprowadzi do ślepego zaułka. Jeśli nauczyciel skupia się na oddychaniu tylko dla samego oddychania lub na prawidłowym umiejscowieniu samogłosek tylko dla poprawnego umiejscowienia samogłosek, a pomija wpływ powyższych czynników na struny głosowe, to rezultatem takiej nauki na pewno nie będzie dobre śpiewanie.