Im więcej pracuję z wokalistami, tym bardziej jestem przekonany, że właściwy balans i koordynacja w głosie mogą być osiągnięte tylko wtedy, gdy wokalista jest całkowicie odprężony. Gdy nasze ciało jest spięte, nie możemy zastosować właściwie żadnej techniki. Napięcie nie tylko nie pozwala nam śpiewać najlepiej jak umiemy, ale może naprawdę zniszczyć nasze struny głosowe.
 

Rozpoznając to, co dobre, przez to, co złe

Istnieją dwa rodzaje napięcia, które mogą wystąpić w pobliżu krtani w każdym momencie. Pierwsze z nich to napięcie strun głosowych, które nie powinno być odczuwalne, jeśli śpiewamy prawidłowo. Jest to korzystne napięcie. Umożliwia osiąganie różnych wysokości dźwięku podczas śpiewania. Wysokość dźwięku jest wynikiem częstotliwości, z jaką nasze struny głosowe otwierają się i zamykają (lub drgają), zaś te drgania zależą od napięcia strun głosowych. Im większe napięcie strun głosowych, tym wyższa częstotliwość drgań i w związku z tym większa wysokość dźwięku. Ten rodzaj napięcia jest wynikiem współdziałania wewnętrznych mięśni krtani, które pomaga strunom głosowym pozostawać w równowadze w momencie zetknięcia z ciśnieniem powietrza wychodzącego z płuc i nie powinno prowadzić do żadnych nadwyrężeń ani dodatkowych napięć.

    Inny rodzaj napięcia, powodujący różnego rodzaju problemy związane ze strunami głosowymi, jest właśnie tym, czego chcemy uniknąć. To napięcie powstaje, kiedy używamy zewnętrznych mięśni krtani. Wiele osób używa ich by „ciągnąć” i zaciskać krtań, próbując w ten sposób kontrolować brzmienie lub wysokość dźwięków. Niestety, większość z nas używa zewnętrznych mięśni krtani podczas mówienia, szczególnie podczas krzyku. Gdy śpiewamy, a zwłaszcza, gdy śpiewamy głośno, używanie tych mięśni do manipulowania strunami głosowymi, wydaje się „naturalne”.  Ale tak samo jak nasz głos męczy się nawet po kilku minutowym wrzeszczeniu na meczu koszykówki, tak samo męczy się, gdy śpiewamy z tym napięciem nawet przez krótki okres czasu. Naszym celem jest pozwolić strunom głosowym schodzić się w naturalny sposób i nie forsować ich, co mam miejsce, gdy napinamy zewnętrzne mięśni krtani.

    Kiedy usiłujemy zaśpiewać wysokie dźwięki, w instynktowny sposób nasze struny głosowe stają się cieńsze i domykają się. Podobne zjawisko zachodzi, gdy gramy na instrumentach strunowych. Gdy tak się dzieje, często mamy odczucie, że nasz głos „przerwie się”, czyli nasze struny rozdzielą się. W panice uruchamiamy zewnętrzne mięśnie krtani, by je „schwycić” i zapobiec ich rozdzieleniu, co w efekcie uniemożliwia ich naturalne domknięcie i swobodne wyśpiewanie wysokich dźwięków.

    To „łapanie” strun głosowych powoduje, że próbujemy śpiewać wyższe nuty grubszymi, zamiast cieńszymi strunami głosowymi, co osiąga się przez kompensowanie napięcia i ciśnienia. Wyobraźmy sobie, że chcemy zagrać wyższą nutę na jakimś strunowym instrumencie poprzez napinanie struny. Ostatecznie struna może pęknąć, a w najlepszym razie zużyje się zbyt szybko. W ten sposób postępujemy, gdy staramy się „schwycić” wyższe lub niższe dźwięki.