Istnieje wiele klasyfikacji opisujących rodzaje głosu. Wszelkie podziały mają jednak charakter umowny.Skala głosu jest jednym z kryteriów stosowanych w muzyce do wyodrębnienia rodzajów głosu. Oprócz tego bierze się pod uwagę barwę głosu oraz usytuowanie dźwięków przejściowych. W określaniu rodzaju głosu jako metodę pomocniczą, stosuje się również metodę anatomiczną, która za pomocą badania laryngoskopowego bada rozmiary strun głosowych.

Najbardziej popularnypodział głosów wyróżnia wśród głosów żeńskich: alt/kontralt, mezzosopran, sopran (w obrębie sopranów: koloraturowy, liryczny i dramatyczny), zaś wśród głosów męskich bas, baryton, tenor. Głosy dziecięce to: alt, mezzosopran i sopran.

ALT/ KONTRALT

• najniższy głos kobiecy, typowy także dla dzieci i kastratów
• zwykle obejmuje skalę od g (e) do c2
• to głos o ciemnej barwie
• odmiany: alt dramatyczny, alt komediowym alt niski
  

• głos kobiecy lokujący się pomiędzy sopranem i altem, częściowo obejmujący oba
• zwykle obejmuje skalę od  a1 (g) do g2 (a2)
• to głos o ciemnej barwie
• odmiana: mezzosopran dramatyczny
  

• najwyższy głos kobiecy, typowy także dla dzieci i kastratów.
• zwykle obejmuje skalę od c1 do a2, może sięgać do c3, a nawet h3
• ze względu na barwę oraz elementy techniki wokalnej wyróżniamy:
• sopran dramatyczny (g-c3)
• głos kobiecy o dużej sile brzmienia i wyrazu, nośności a jednocześnie ciemnej barwie
• wyższy od altu i mezzosopranu, ale niższy od sopranu lirycznego i koloraturowego
• sopran liryczny (c1-c3)
• głos żeński posiadający jasną barwą i dużą siłą (wolumenie większy niż sopran koloraturowy),
• posiada cechy liryczne; to głos miękki, pełen blasku
• sopran koloraturowy (c1-f3)
• najwyższy głos kobiecy charakteryzujący się miękkością, lekkością i dużą ruchliwością
• to głos o dużej skali c i dużej biegłości (szybko i precyzyjne wykonuje pasaże  i ozdobniki)
• inne odmiany:sopran młodzieńczo-dramatyczny, sopran ultradramatyczny, sopran komediowy (subretka), sopran charakterystyczny