Być może niektórzy z nas marzą o tym, by móc wyśpiewać każdy dźwięk, jaki istnieje. Inni być może skromniej marzą, by móc śpiewać jeszcze odrobinę niżej lub wyżej. O ile w tym drugim przypadku jest to możliwe poprzez naukę i systematyczne ćwiczenia, to w przypaku pierwszego stwierdzenia musimy pogodzić się z pewnymi ograniczeniami. Powód jest prosty, rodzimy się z pewnym potencjałem, który możemy urzeczywistniać i rozwijać, ale do granic wyznaczonych nam przez naturę. Nasze wrodzone właściwości określają, jakie dźwięki są dla nas dostępne na starcie i poprzez szkolenie. Skala głosu wyznacza ich zakres i jest dla nas swoistym drogowskazem w pracy głosem i nad głosem.

Skala głosu (tessytura głosowa) to szereg dźwięków uporządkowanych od najniższego do najwyższego, które człowiek potrafi swobodnie zaśpiewać odpowiednio do posiadanych możliwości. Możliwości te wyznaczają  przede wszystkim:

• budowa narządu głosowego (m.in. budowa fałdów głosowych- im dłuższe fałdy głosowe tym niższy głos)
• stopień opanowania techniki wokalnej (m.in. umiejętność wykorzystania rezonatorów, podparcia oddechowego)

oraz pośrednio:

• płeć (głosy żeńskie brzmią o oktawę wyżej niż męskie)
• rodzaj głosu (patrz tabela); basy i alty- cechuje szeroka skala głosu, barytony i mezzosoprany- najmniejsza; zaś głos koloraturowy ma bardzo duży zasięg

Przeciętnie skala głosu wynosi około 1,5 oktawy. Odpowiednio wyszkolony głos może osiągać do 2-3 oktaw, jak sądzono kiedyś. Dziś wiadomo, że o wiele więcej.

W głosach męskich największą tessyturę posiadają basy, mniejszą tenory, a najmniejszą barytony.Wśród kobiet największą tessyturę głosową posiadają soprany, mniejszą alty, a najmniejszą mezzosoprany.