W czasie spokojnej rozmowy nasze zewnętrzne mięśnie nie zakłócają pracy krtani, ponieważ nie dźwięk jest naszym głównym celem, lecz komunikacja. Tak więc krtań jest zrelaksowana. Takie położenie krtani nazywamy speech-level position (pozycją krtani na poziomie mówionym). Z takim też ułożeniem krtani powinno się śpiewać.

Gdy nauczymy się inicjować i utrzymywać dźwięk z zachowaniem takiego właśnie ułożenia krtani, będziemy mogli śpiewać tak lekko i łatwo, jak mówimy. Głos zabrzmi niezwykle naturalnie. (Uwaga: speech- level singing nie oznacza, śpiewaj tak jak mówisz, chodzi o utrzymanie tej samej pozycji krtani, która ma miejsce w czasie mówienia).

„Śpiewaj z przepony!”, „Dźwięk do przodu!”, „Otwórz gardło!”, „Trzymaj język w dole!”. Brzmi znajomie? Żargon wielu nauczycieli śpiewu obfituje w tego rodzaju komunały!. W efekcie uczniowie, którzy nie kwestionują „wiedzy” swoich nauczycieli, przeciążają struny głosowe, aż do momentu, kiedy ich głosy się „wypalą”.Wielu nauczycieli nie chce zrozumieć, iż nie potrzeba myśleć o dwudziestu szczegółach, gdy zaczynamy śpiewać. Nie istotne jest czy śpiewamy muzykę operową, musicalową, jazz, pop czy rock.

Powinniśmy śpiewać techniką, która umożliwia zrelaksowanie się i skoncentrowanie na śpiewaniu. Technika, która umożliwia takie właśnie śpiewanie nazywa się speech-level singing. Umożliwia ona śpiewanie w taki sam komfortowy sposób, jak to ma miejsce w czasie mówienia. Nie ważne czy śpiewamy wysoko, czy nisko, głośno, czy cicho.Nie powinniśmy czuć żadnych zmian w naszym gardle. Dźwięk i słowa utworu mają brzmieć naturalnie dla słuchacza.

Twórca rewelacyjnej metody nauki śpiewu zwanej speech-level singing - SETH RIGGS zaczynał karierę w chórze chłopięcym w Washington National Cathedral śpiewając utwory Bacha i Haendla. Studiował też aktorstwo w słynnym Lee Strasberg Studio i in. Uczył się także tańca w najlepszych szkołach Nowego Yorku. Cały czas studiował naukę śpiewu. W Nowym Jorku spędził dziesięć lat występując na Broadwayu i w New York City Opera. Zaczął pomagać kolegom artystom w ich pracy nad głosem. To uświadomiło mu, że jego głównym powołaniem jest dydaktyka. Opracował nową rewolucyjną metodę nauki efektywnego wykorzystywania głosu i starał się do niej przekonać innych nauczycieli.

Niekonwencjonalna metoda nie wzbudziła jednak zainteresowania, a wręcz wrogość środowiska, co więcej Seth Riggs (www.sethriggs.com) został wydalony z National Association of Teachers of Singing, utracił pracę i kolegów. Odrzucony przez środowisko wyjechał do Los Angeles gdzie założył własną, najbardziej uniwersalną szkołę techniki śpiewu na świecie. Zaczął także szkolić i przygotowywać do nauki tej techniki innych nauczycieli.